انواع معلوليتها:
-معلوليت به چهاردسته حسي- جسمي-ذهني واجتماعي تقسيم مي شوند:
-معلولين حسي وجسمي : (نابينايان - ناشنوايان - جسمي حرکتي وسالمندان)
- معلولين ذهني واجتماعي : (پناهگاهي - تربيت پذير - آموزش پذير وناسازگاران اجتماعي)
نابينا:
به فردي اطلاق مي شود که حدبينايي وي عليرغم برخورداري از امکانات چشم پزشکي وعينک درهردوچشم کمتراز يک دهم باشد.به عبارت ديگرتشخيص نوروشمارش از يک متري براي وي ممکن نباشد.
ناشنوا :
به فردي اطلاق مي شودکه توانايي شنيدن اصوات پيرامون خودراحتي با استفاده ازگوشي (سمعک) نداشته باشد.
اختلالات گفتاري :
افرادي که دراثرآسيب به يک ياچندبخش از دستگاه گفتارياسيستم اعصاب مرکزي وابسته به گفتار- دچار اختلالات گفتاروزبان مي گردد وفاقدتوانائي سخن گفتن روان مي شوند دراين گروه قرار مي گيرند که دراين صورت فرد معلول شناخته مي شود
معلول جسمي:
به فردي اطلاق مي شودکه دچاراختلال غير قابل برگشت دراندامهاياتنه باشد.بطوريکه عملکرد طبيعي حرکتي وي رامختل سازد.
سالمند:
فردي است که به جهت پيامدهاوعوارض ناشي ازکهولت نياز به مراقبت ونگهداري وارائه خدمات توانبخشي ورفاهي دارد.
معلول ذهني:
به فردي اطلاق مي شود که به دليل نقص ونارسايي ذهني نسبت به همسالان خود فاقد مهارتهاي اجتماعي وسازگاري وانطباق با محيط باشد.
ناسازگاري اجتماعي(رفتارهاي غير عادي يانامطلوب)
به افرادي اطلاق مي شود که داراي رفتارويارفتارهايي هستندکه باتجربه ومعيارهاي اجتماعي موجود قابل تحمل وپذيرش نيست.
خدمات حوزه امورتوانبخشي بادرنظرگرفتن اولويت هاي مختلف از جمله سطح ناتواني فردبه شرح ذيل مي باشد:
1- خدمات رفاهي توانبخشي وحمايت هاي مالي
2- خدمت آموزشي معلولين درمراکزمختلف سازمان ونيزمراکزغيردولتي
3-خدمات توانبخشي واعطاء وسايل کمک توانبخشي
4-ارائه خدمات به بيماران رواني مزمن
5-ارائه خدمات توانبخشي مبتني بر جامعه
6-ارائه خدمات به معلولين ضايعه نخاعي
انواع معلوليتها:
-معلوليت به چهاردسته حسي- جسمي-ذهني واجتماعي تقسيم مي شوند:
-معلولين حسي وجسمي : (نابينايان - ناشنوايان - جسمي حرکتي وسالمندان)
- معلولين ذهني واجتماعي : (پناهگاهي - تربيت پذير - آموزش پذير وناسازگاران اجتماعي)
نابينا:
به فردي اطلاق مي شود که حدبينايي وي عليرغم برخورداري از امکانات چشم پزشکي وعينک درهردوچشم کمتراز يک دهم باشد.به عبارت ديگرتشخيص نوروشمارش از يک متري براي وي ممکن نباشد.
ناشنوا :
به فردي اطلاق مي شودکه توانايي شنيدن اصوات پيرامون خودراحتي با استفاده ازگوشي (سمعک) نداشته باشد.
اختلالات گفتاري :
افرادي که دراثرآسيب به يک ياچندبخش از دستگاه گفتارياسيستم اعصاب مرکزي وابسته به گفتار- دچار اختلالات گفتاروزبان مي گردد وفاقدتوانائي سخن گفتن روان مي شوند دراين گروه قرار مي گيرند که دراين صورت فرد معلول شناخته مي شود
معلول جسمي:
به فردي اطلاق مي شودکه دچاراختلال غير قابل برگشت دراندامهاياتنه باشد.بطوريکه عملکرد طبيعي حرکتي وي رامختل سازد.
سالمند:
فردي است که به جهت پيامدهاوعوارض ناشي ازکهولت نياز به مراقبت ونگهداري وارائه خدمات توانبخشي ورفاهي دارد.
معلول ذهني:
به فردي اطلاق مي شود که به دليل نقص ونارسايي ذهني نسبت به همسالان خود فاقد مهارتهاي اجتماعي وسازگاري وانطباق با محيط باشد.
ناسازگاري اجتماعي(رفتارهاي غير عادي يانامطلوب)
به افرادي اطلاق مي شود که داراي رفتارويارفتارهايي هستندکه باتجربه ومعيارهاي اجتماعي موجود قابل تحمل وپذيرش نيست.
خدمات حوزه امورتوانبخشي بادرنظرگرفتن اولويت هاي مختلف از جمله سطح ناتواني فردبه شرح ذيل مي باشد:
1- خدمات رفاهي توانبخشي وحمايت هاي مالي
2- خدمت آموزشي معلولين درمراکزمختلف سازمان ونيزمراکزغيردولتي
3-خدمات توانبخشي واعطاء وسايل کمک توانبخشي
4-ارائه خدمات به بيماران رواني مزمن
5-ارائه خدمات توانبخشي مبتني بر جامعه
6-ارائه خدمات به معلولين ضايعه نخاعي